Ein af mínum bestu síðustu-mínútu-ákvörðunum var gerð í gær. Ég ákvað um kl. hálf 8 að fara með mömmu og litlu systur minni á Robert Plant tónleikana í Laugardalshöll.

Sá síðustu 3 eða 4 lögin hjá Ske og þau voru ágæt. Mér finnst Guðmundur Steingrímsson mjög fyndinn "hljómsveitargæji" því hann er innilega ekki týpan einhvern veginn.

Þegar klukkan fór að nálgast 9 fórum við að mjaka okkur aðeins inn í þvöguna við sviðið. Það er ansi langt síðan ég gerði slíkt á tónleikum og í þetta skiptið var það MAMMA MÍN sem stóð fyrir því ;) Geggjað. Við vorum í 4-5 röð frá sviðinu og höfðum þokkalegt útsýni inn á milli hausa fyrir framan okkur. Þegar hljómsveitin og síðan hinn sýrði Robert Plant stigu á sviðið varð allt vitlaust. Nýju lögin þeirra eru bara massa góð og mig langar í nýja diskinn, "The Mighty Rearranger". En inn á milli tóku þeir gömul og góð Led Zeppelin lög í skrýtnum og skemmtilegum útgáfum. Það var bara ótrúlega gaman allan tímann en best var að eftir uppklapp spilaði hljómsveitin í ca. 40 mínútur í viðbót... og ætli 20 af þeim hafi ekki farið í lokalagið, Whole lotta love! Alveg magnaður andsk.. þessi maður að syngja í tvo tíma á þessum aldri ;) og endast í svo erfitt lag þetta lengi í restina. Reyndar tók hann andköf einhvern tíman á tónleikunum eftir að hafa verið að spila á munnhörpu og sagðist ekki gera þetta oft.

Allt í allt, frábært kvöld. Og hann ætlar ekki að láta önnur 35 ár líða þangað til hann mætir hingað aftur.

Má ekki gleyma að nefna trommuleikarann í bandinu, Clive Deamer. Ótrúlegur trommari. Get bara ekki orðað það neitt öðruvísi. Gjörsamlega ótrúlegur!