Jæja, þá er stutt í jólin. Þau koma víst, alveg sama hvað maður gerir eða gerir ekki. Það tel ég vera eina af mínum bestu stundum, að komast að þessari staðreynd. Þá hef ég nefnilega góða afsökun fyrir því að tapa mér ekki í jólastressi eins og 99% þjóðarinnar gerir á hverju ári.

Það er alltaf eins og jólin komi þjóðinni á óvart. Strax í byrjun desember er orðið ólíft úti í búð, alveg sama hvort búðin heitir Nóatún eða Debenhams, því *alltaf* er búðin úttroðin af fólki. Það er eins og allir séu að keppast við það að eyða sem mestum tíma í búðum. Þess vegna vil ég helst ekki versla neitt í desember. Mér líður bara illa í þessari fólks-kássu sem myndast alls staðar. Sumir segja að þetta sé "jólastemningin" að þeytast búð úr búð, sjá fólk og sýna sig. En mér líður bara illa. Finnst eins og ég sé að drukkna í fólki.

Jólastemningin er í mínum augum að slaka á heima hjá mér, róleg tónlist í gangi, kertaljós í glugganum, góð bók eða handavinna í fanginu, börnin að dunda sér við eitthvað. Ég vildi óska þess að fleiri Íslendingar uppgötvuðu hvers þeir eru að fara á mis við. Rólegheit er það sem ég vil um jólin.