Ég er í vondum málum.. trallarallalaaaaa...
Málið er að ég er "soldill" nammifíkill... yfirleitt á ég *allavega* rjómasúkkulaðistykki í skúffunni minni hérna í vinnunni. Það dugar mér lengi og ég er ekkert að háma í mig allan daginn, en það er svo gott að vita af þessu þarna í skúffunni; að ég geti fengið mér bita þegar ég þarf að hækka blóðsykurinn örlítið.

Í dag er skúffan tóm. Hún tæmdist um hádegisbilið í gær. Nú er liðinn rétt rúml. klukkutími frá hádegismat og maginn í mér er farinn að orga. Hreinlega ORGA! Hann vill fá sitt súkkulaði og hana nú!

Ég veit ekki hvort ég lifi það af ef ég fæ mér ekkert nammi í dag. Það er ekki að virka fyrir mig að fá mér ávexti eða eitthvað svoleiðis í staðinn. Ég er 99% hætt að drekka gosdrykki og hef t.d. ekki drukkið kók í 3 1/2 ár. Er maður orðinn svona old and wise að maður gerir ekkert sem er skemmtilegt lengur? Fór út að borða með vinkonunum í gærkvöld og við fengum okkur allar vatn með matnum. Boring?

Ég er líka eiginlega að svíkja Ástralíukindina ef ég borða ekkert nammi. Við gerðum nefnilega díl um að hún færi á ströndina fyrir mig og ég myndi borða íslenskt nammi fyrir hana á meðan. Þannig að ég fæ rosa-samviskubit yfir þessu ;)

Best að maður reyni vatns-aðferðina. Ég hef nefnilega svo oft heyrt að þegar manni finnst maður vera svangur, þá sé maður yfirleitt bara þyrstur. Samt drekk ég helling af vatni allan daginn. Prófa bara að drekka aðeins meira.

Það væri voða gott að fá andlegan stuðning....