Meira jæja..

Það sem við systurnar gerðum meira í London var bara alveg hellingur.

Á fimmtudeginum fórum við í Tour Bus um London, það var þokkalegt veður, skýjað en kom sólarglæta seinni partinn. Stoppuðum í Tower of London og skoðuðum m.a. krúnudjásn Bretlands. Fórum líka í Tate Modern sem var ágætt. Ég er svo sem ekki mikið fyrir "nútímalist", ef maður á að vera með einhverja stimpla, en það var gaman að sjá vitleysuna sem fólki dettur í hug. Um kvöldið fórum við á indverskan stað niðri í Soho, hvort hann heitir The Clay Oven eða eitthvað svoleiðis.. man það ekki alveg. Maturinn var ágætur en þjónustan mjög léleg. Mæli ekki með þessum stað. Töltum svo eftir matinn léttfættar eftir hvítvínsflöskuna og römbuðum inn á þennan líka skemmtilega pöbb, Cafe Boheme. Þar fengum við góða kokteila og frábæra þjónustu, það var mikið talað og mikið hlegið en ætli við höfum ekki komnar heim um ca. 12 leytið, man það annars ekki alveg ;-) (geng nefnilega ekki með úr á mér).

Á föstudeginum var fínt veður, hálfskýjað og 20°C. Við kíktum í örfáar búðir og löbbuðum út um allt niðri í bæ. Fórum í National Gallery sem var mjög áhugavert, fullt af flottum myndum eftir fræga kalla úr fornöld. Svolítið mikið af Jesú-myndum. Toppurinn þar fyrir mig var að sjá Monet verkið "The Water Lily Pond" og Van Gogh verkið "Sunflowers". Við fórum svo um kvöldið á ultra-trendy veitingastaðinn Asia de Cuba og fengum þokkalegan mat fyrir svolítið mikinn pening. Fórum svo á hinn frábæra pöbb Cafe Boheme og hittum margt áhugavert fólk þar, t.d. Oliviu, tvítuga gellu frá Sviss sem var að taka First Certificate í ensku í Oxford, Tom hinn 37 ára gamla mann sem ekki vildi taka niður prjónahúfuna sína, Ralph eða Randolph sem átti 4 börn á þremur árum, Vanessu, dóttur Króatísks diplómats sem var einhverra hluta vegna með 1000 pund í töskunni sinni... og ekki má gleyma sætu barþjónunum, Peter og Marco, sem allt vildu fyrir okkur gera. Kvöldið endaði undarlega, þar sem Vanessa dró okkur með í hjóla-rikshaw einhvert "út í bæ" á klúbb þar sem hætt var að hleypa inn. Svo hvarf hún og við, bláeygu og saklausu íslensku stúlkurnar, sem betur fer hittum stráka sem voru þokkalega decent og hjálpuðu okkur við að finna unofficial leigara til að keyra okkur heim á hótel.

Laugardagurinn byrjaði frekar seint hjá okkur (I wonder why), en við skruppum í smá stund inn á Oxford street til að borða á McDonalds og skreppa í Gap í 3 mínútur. Svo héldum við á Portobello Road til að skoða markaðinn, eða allavega einhvern hluta af honum. Ég, gamla og þreytta konan, var orðin alveg ómöguleg eftir allt þetta labb undanfarna daga þannig að ég entist ekki lengi á töltinu. Fórum heim á hótel og hvíldum okkur aftur, tíhí. Svo áttum við stefnumót við óperudrauginn kl. 7:30 og rétt náðum að næla okkur í sinn hvorn bananann í búð rétt hjá leikhúsinu. Sýningin var meiriháttar skemmtileg, allt mjög stórt í sniðum, leikmyndin, búningarnir og umbúðirnar bara í heild sinni. Ég hef aldrei kynnt mér söguþráðinn áður þannig að þetta kom skemmtilega á óvart, ég held við báðar höfum ekki haft neinar rosalegar væntingar, en við skemmtum okkur allavega mjög vel. Ekki sakaði að karlhetjan var mjög myndarleg og með frábæra rödd og við sátum á fremsta bekk, þó hann væri merktur B ;-) þannig að við vorum ca. hálfan metra frá hljómsveitargryfjunni og 3 metra frá leikurunum. Eftir á fórum við að sjálfsögðu á Cafe Boheme og fengum okkur að borða þar. Maturinn var miklu betri heldur en það sem við fengum á Asia de Cuba og kostaði varla þriðjung á við hitt. Ég hef t.d. aldrei áður fengið eins góðan pastarétt sem ég eldaði ekki sjálf. Við hittum svo Oliviu aftur og í þetta sinn var hún með ítalskan sjarmör með sér sem heitir Vittorio. Þau þekktust úr Oxford þar sem hann er líka í enskunámi, enda hefur hann aldrei lært ensku í sínu heimalandi. Ég var ansi þreytt en þraukaði á barnum til lokunar (kl. 3) og þá rambaði Vittorio með okkur út á Oxford Street þar sem við fundum að lokum leigubíl.

Við þurftum svo að vakna í fyrra lagi miðað við getu á sunnudagsmorgninum til að komast í morgunmatinn og skila svo herberginu af okkur. Fórum í National Gallery sem var nokkuð stórkostlegt. Við löbbuðum frekar hratt í gegnum allt en vorum samt næstum 4 tíma þar inni. Bókasafnið er stórkostlegur staður, mæli eindregið með því að fólk setjist þar niður í smá stund, hlusti á þögnina og horfi á bækurnar. Múmíurnar voru spennandi fannst mér og allt sem við kemur fornleifauppgreftri. En það er nokkuð merkilegt líka hvað bretarnir hafa tekið ótrúlega þunga og stóra hluti úr ýmsum áttum og flutt í þetta safn sitt. Óhugnalega mikið magn, ef maður spáir í það. Jæja, við fórum svo yfir í Notting Hill og hittum gamlan norskan vin Unu Bjarkar sem er búinn að búa/vinna í Englandi í nokkur ár. Hann bauð okkur í léttan mat og keyrði okkur svo á lestarstöðina. Þar með var ferðalagið að taka enda og við fórum úr rigningu (sunnudagurinn var eini rigningardagurinn á ferðalaginu) og 15°C í rok og frostmark eða svo.

En mikið er nú John Taylor samt sætur :-D Ég ætla að fara að horfa á nýja DVD diskinn minn. Góða nótt :-)