Gleðifréttir þennan morguninn!!!!

Einungis 39% landsmanna eru fylgjandi ríkisstjórninni skv. skoðanakönnun Fréttablaðsins á mánudagskvöldið.

Af hverju gat blessað pakkið hérna á Íslandi ekki hugsað svona fyrir síðustu kosningar???

Úrtakið var svo sem ekki mikið, ekki nema 0,2759% þjóðarinnar en ég meina... á ég ekki að trúa þessu? Þetta stendur í blöðunum ;-)

Fyrir þá sem kannski ekki vita þá er ég mikill anti-pólitíkus og er ekkert voðalega hrifin af því að fólk sé að kjósa þennan eða hinn flokkinn aftur og aftur "af því bara" eða "af því að afi minn kaus hann" eða "af því þeir buðu mér í kaffi og kökur fyrir kosningar". Bull og vitleysa. Það sýnir bara hvað fólk getur ekki hugsað fyrir sjálft sig.

Það eru ekki nema örfáar manneskjur sitjandi á þingi sem ég gæti hugsanlega getað treyst til að gera eitthvað rétt. Þess vegna á ég alltaf í erfiðleikum þegar á að kjósa. Það eru alltaf einhverjir aðrir á listanum sem eru bara bjánar. Nefni engin nöfn svo sem...

Svo maður fari aðeins líka út í bæjarstjórnarpólitíkina þá var einn listi sem mér leist ansi vel á fyrir síðustu kosningar. En nokkrum dögum fyrir kosningar þá var ég í bíltúr um bæinn og í einu hringtorginu þá svínaði efsti maður á þessum lista svo hrottalega í veg fyrir mig að ég þurfi að nauðhemla inni í miðju hringtorgi. Fyrst þessi maður getur ekki hugsað í umferðinni, hvernig get ég treyst því að hann geti hugsað á bæjarstjórnarfundum?? Ég bara spyr!

Nei, ég hef komist að því the hard way að ef maður vill að eitthvað sé gert í pólitískum málum þá þarf maður að gera það sjálfur því enginn býður hjálparhönd. Nákvæmlega enginn. Það er enginn af þessum "starfsmönnum almenningsins" til í að aðstoða. Alveg sama um hvað málið snýst.

Þegar ég fór að vinna aftur sl. haust þá að sjálfsögðu þurfti ég á því að halda að Ólöf Svala kæmist inn í Dægradvöl eftir skóla. En það var nú ekki hlaupið að því! Þessi þjónusta er auglýst sem hún sé í boði fyrir *öll* börn í 1.-4. bekk skólans og þegar ég talaði við forstöðukonuna þá sagði hún einfaldlega: "Þú verður bara að láta barnið fá lykil svo hún komist heim til sín eftir skóla. Ég get ekkert bætt henni við hjá mér." :-O Hún var að stinga upp á því að 7 ára barnið mitt eyddi rúmlega þremur tímum ein heima áður en ég kæmist úr vinnunni. Brjóta lögin. Ég verð ennþá orðlaus þegar ég hugsa út í þetta. Hún sagðist vera með 72 börn í vist hjá sér og væri nú samt eiginlega ekki með pláss nema fyrir 65. Ég spurði þá á móti hverju það myndi muna að fá eitt mjótt barn í viðbót?? Hún skildi mig eiginlega ekki.. hvernig mér dytti í hug að stinga upp á þessu. Fyrir utan það.. ef þjónustan á að vera í boði fyrir *öll* börnin í 1.-4. bekk (ca. 250 börn) hvernig á það að duga að vera með pláss fyrir 65 stykki??? Ég fór svo að tala við manninn hjá Kópavogsbæ sem er "yfirmaður" dægradvalar hjá öllum skólunum. Hann bauð mér fyrst pláss fyrir Ólöfu Svölu í Dægradvöl hjá einhverjum öðrum skóla!!! Kræst.. hvað fólki dettur í hug. Ég afþakkaði það með þjósti og sagðist bara vilja fá lausn á málinu og það strax því þetta ætti að vera í boði fyrir okkur og við ætluðum að þiggja þjónustuna... í OKKAR skóla!

Ég held það hafi verið fjórum vikum seinna sem búin voru til pláss handa þeim börnum sem voru á biðlistanum. Ég held þau hafi verið 7 eða 8. Ólöf Svala komst í Dægradvöl og ég varð fyrir því á foreldrafundi að fólk tók í höndina á mér og þakkaði mér fyrir að hafa verið svona frökk. Huh?? Frökk.. mér fannst ég ekkert vera frökk.. ég var hálfgrenjandi yfir þessu öllu at the time og hélt að öll veröldin væri á móti mér. En well.. þetta tókst að lokum.. bara af því að ég var frek og lét ekki vaða yfir mig.

Btw, skatturinn skuldar mér 10þús. kall síðan 2001. Mér hefur ekki gengið að fá það endurgreitt... hef reynt nokkrum sinnum en það veit *enginn* sem vinnur þar hvað þau eru að tala um eða hvað þá hvernig kerfið þeirra virkar.

Var þetta ekki svolítið djúpt svona snemma morguns? :-)