Mikið ofsalega er ég fegin því að nú er tveggja ára ábyrgð á keyptum vörum... Gemsinn minn fór að slökkva á sér í gríð og erg um daginn og var næstum því 2 vikur í viðgerð. Ég sótti hann aftur fyrir nákvæmlega fyrir viku síðan og hann er byrjaður aftur.. helv.. á honum. Slekkur á sér þegar fólk er að hringja í mig og þegar maður kveikir á honum aftur þá bara slekkur hann strax á sér aftur. Frekar pirrandi og leiðinlegt. Gæjarnir hjá Hátækni ætla að reyna að klára viðgerð á næsta sólarhringnum, annars verð ég símalaus alla páskana.

Nískupúkinn í mér sníkti bíómiða á Bylgjunni svo ég geti boðið eiginmanninum að sjá The Whole Ten Yards með mér í kvöld. Hlakka til þar sem fyrri myndin The Whole Nine Yards var alveg brilljant.


Sunna Kristín, tveggja ára og sjö og hálfs mánaðar gömul, ræddi málin við föður sinn í gær og komst að þeirri niðurstöðu að hún væri orðin svo stór að hún ætti ekki að nota snuddu lengur. Hún hefur notað snuddu bara á nóttunni og í "hvíldartíma" á daginn sl. ár. Ég er að vonast til þess að þetta "attitjúd" haldi áfram hjá henni svo ég geti látið snuddurnar hverfa í rólegheitum, án þess að gera mikið mál úr því. Hún þurfti reyndar að fá að hafa pabba sinn hjá sér í gærkvöld þegar hún var að sofna, en það er líka alveg skiljanlegt.

Nú finnst mér vera komið vor. Það er kalt og sólskin. Þá dregur maður fram sumargallann og fær kvef ;-)