Þá er ég aldeilis útkeyrð og svakalega sæl eftir langa helgi í London. Mikið var það nú gott hvað við vinkonurnar erum vel samstilltar. Ef ég villtist þá rataði hún og öfugt. Alveg sami hraði á okkur, ekkert vesen, enginn pirringur og ekki nema einu sinni lentum við í stressi í 40 mínútur. Það var nú bara útaf sölumanni í Debenhams sem heillaði okkur það mikið upp úr skónum að við keyptum græjuna sem hann var að selja og vorum út af því alveg á síðustu stundu í leikhúsið á föstudagskvöldinu. Allt í einu var klukkan bara orðin 18:50 og við áttum að vera mættar fyrir 19:30 á The Producers. Þetta tókst þó með hlaupum, neðanjarðarlest upp á hótel og svo leigubíl niður í leikhús. Söngleikurinn var nokkuð skemmtilegur og nokkrir mjög góðir karakterar í honum. Lögunum man ég þó ekkert eftir núna, ekki grípandi sem sagt. Annars þegar við vorum að koma á hótelið beint frá flugvellinum þá var að sjálfsögðu fyrsta manneskja sem ég sá í lobbíinu enginn annar en sjúkraþjálfarinn minn! Heimurinn getur verið minni en lítill stundum! Við vissum að við myndum vera þarna bæði í London sem sagt... en ekkert talað um hvar við yrðum stödd á hóteli!

Á laugardeginum fórum við í smá heimsókn í bæinn sem ég bjó í þegar ég var 18 ára. Það var verulega súrrealískt að ganga upp High Street og fara svo á gamla local pöbbinn minn sem er Beefeater veitingahús núna. Við fengum okkur miðdegisverð á The Silver Jubilee (gamla pöbbnum sem sagt) og svo var rölt aftur niður í High Street. Þar skutumst við inn á hinn pöbbinn sem ég fór á hérna í gamla daga en þar var ekkert stoppað heldur bara pissupása og svo hlaupið í lestina, sem við vorum nærri því búnar að missa af. Á laugardagskvöldinu hittum við svo vinnufélaga minn sem er í verkefni í London og fórum út að borða með honum á ítölskum veitingastað niðri í Soho. Svo fórum við aðeins seinna en við ætluðum okkur í háttinn en áttum bara skemmtilegt kvöld þarna sem endaði á hótelbarnum.

Sunnudagurinn byrjaði mjög skemmtilega. Síminn minn pípti á okkur alltof snemma, við klæddum okkur, fengum okkur morgunmat og vorum sóttar ca. 2 mínútum seinna í dagsferðina ógurlegu. Við keyrðum svo í gegnum suðaustur London, niður til Leeds kastala (sem er ekki hjá Leeds heldur bara í Kent) þar sem við sáum páfugla og svarta svani í kastalagarðinum og ýmis hátignarhúsgögn inni í kastalanum. Svo var haldið í miðaldaþorpið Canterbury þar sem dómkirkjan var skoðuð og síðan borðað fish'n'chips á veitingastað nálægt. Áfram var haldið í rútunni og keyrt alla leið niður til Dover þar sem við skoðuðum hin frægu hvítu björg úr kalksteini. Mistrið yfir Ermarsundinu var aðeins of mikið og þess vegna gátum við ekki séð yfir til Frakklands en maður sá allavega eitthvað af skipatraffíkinni sem var á sundinu! Fullt af skipum af öllum stærðum og gerðum þarna og sjórinn var ansi úfinn fyrir utan varnargarðana. Þegar í bæinn kom aftur fengum við okkur kvöldmat niðri við Leicester Square á Bella Italia og fórum svo í bíó, þar sem við sáum "Failure to launch" með Sarah Jessica Parker og Matthew McConaughey. Ágætis mynd, ágætis tímaeyðsla, ágætis stelpumynd, ætti ég kannski frekar að segja.

Mánudagurinn kemur síðar.. ég er ekki enn búin að jafna mig á honum!