Ó vá.. svakalega var gaman í gærkvöld!! Ég fór ásamt fríðu föruneyti í Salinn og upplifði Kúbujazz eins og hann gerist bestur svona á Íslandi. Það eina sem vantaði var dansgólfið því það er næstum því ómögulegt að hlusta á þessa mannbætandi tónlist án þess að dilla sér. Í fararbroddi hljómsveitarinnar var Tómas R. Einarsson og var það hans tónlist "eins mikið og hægt er að semja hana" eins og hann sagði, sem var spiluð þetta kvöldið. Tómas stóð sig vel á bassanum sínum en mætti nú alveg bráðum fara í klippingu. Pétur Grétarsson sló kongatrommurnar af miklum mætti og kom með húmorinnskot við og við. Matthías Hemstock var trommuleikari, maður með mjög undarlega takta. Þegar var mikið að gera hjá honum sló hann taktinn með því að depla augunum. Mjög fyndið að sjá :) Sigtryggur Baldursson, öðru nafni Bogomil Font, var með bongotrommur og annað slagverk, alltaf gaman að honum. Stjörnur kvöldsins voru hins vegar ungu strákarnir í Havanabandinu. Píanóleikari, baritónsaxspilari og eitthvað fleira sem ég kann ekki að nefna: Davíð Þór Jónsson var alveg ótrúlega góður í öllu því sem hann tók sér fyrir hendur. Greinilega mikil músík í þessum strák, honum tókst meira að segja að spila sig út af lyklaborði píanósins og endaði inni í öðru herbergi eftir það. Hann átti líka eftirminnilegan slag við tenórsaxleikarann Óskar Guðjónsson, sem var alveg snilldar góður eins og venjulega. Hann er frábær spilari og er líka mikill karakter í tónlistinni, getur litið út og hljómað eins og róni í ræsinu eða montinn hani og allt þar á milli. Kjartan Hákonarson trompetleikari er mjög góður og alltaf jafn snyrtilegur, skemmtilegur karakter þar sem hann hefur útlit saklausa bláeyga stráksins sem blæs eins og hann eigi lífið að leysa. Vonandi fékk hann ekki kúlu á höfuðið eftir árekstur við hátalara. Samúel Jón Samúelsson, Sammi Jagúar, var líka frábær á básúnunni. Það er alveg með ólíkindum hvaða hljóðum hann nær út úr hljóðfærinu sínu.

Ég var gjörsamlega andlega endurnærð eftir þessa tónleika og eins og áður langar mig í meira. Ekkert sérlega gaman að hlusta á tónlist Tómasar af diskunum hans því þar er allt frekar sterílt og lítið lífsmark með hljóðfæraleikurunum, þannig að maður verður bara að notfæra sér þau tækifæri sem maður hefur til að komast á tónleika með HAVANABANDINU!!! Víhaaa...

Og ekki er verra að fara á tónleika í húsi sem er hinum megin við götuna frá heimili manns :) Stutt að fara heim.